Στις μέρες μας βρίσκεται σε εξέλιξη μια επανάσταση που ξέσπασε πριν από δέκα μόλις χρόνια. Συνοδεύτηκε από ένα οπλοστάσιο καινούριων οργάνων υψηλής τεχνολογίας, από διαστημικούς δορυφόρους, από πανίσχυρα λέιζερ, από ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων, από ασύλληπτης ισχύος τηλεσκόπια ακτίνων-Χ, και από ταχύτατους ηλεκτρονικούς υπερ-υπολογιστές.
Σήμερα, έχουμε στη διάθεσή μας έγκυρα στοιχεία για τη φύση του Σύμπαντος, την ηλικία του, τη σύστασή του και ίσως για το μέλλον του και τον ενδεχόμενο θάνατό του.

Οι Παράλληλοι Κόσμοι είναι ένα διαστημικό ταξίδι στα πέρατα της φαντασίας, στις μαύρες τρύπες, στις χρονομηχανές, στα εναλλακτικά σύμπαντα και τον πολυδιάστατο χώρο. Είναι ένα εκθαμβωτικό πορτρέτο της θυελλώδους επανάστασης που σαρώνει το τοπίο της σημερινής κοσμολογίας.
Το Σύμπαν μας μοιάζει με κοσμική φυσαλίδα που αναδεύεται αιώνια μέσα σε έναν ωκεανό από σύμπαντα- φυσαλίδες. Ποια είναι η μοίρα της; Μήπως η εξαφάνισή της σημάνει το τέλος του δικού μας Σύμπαντος;
Γύρω της –σε απόσταση χιλιοστών– γίνονται συνεχώς Μεγάλες Εκρήξεις, μέσα από τις οποίες γεννιούνται νέα, παράλληλα (με το δικό μας) σύμπαντα. Άραγε, μετά από δισεκατομμύρια χρόνια –εκείνη τη μακάβρια εποχή– λίγο πριν το Σύμπαν μας καταλήξει, ψυχρό και σκοτεινό, στο παντοτινό τέλος του, θα μπορούσε η ανθρωπότητα να διαιωνίσει την ύπαρξή της μετοικώντας σε ένα άλλο, γειτονικό σύμπαν;

Η ιδέα των Παράλληλων Κόσμων και η θεωρία χορδών που ερμηνεύει την ύπαρξή τους, αντιμετωπίζονταν κάποτε με καχυποψία, ενώ οι επιστήμονες που την υπερασπίζονταν θεωρούνταν μυστικιστές, τρελοί ή τσαρλατάνοι.
Σήμερα, οι φυσικοί την υποστηρίζουν με πάθος, και μάλιστα υιοθετούν την πρόσφατη εκδοχή της, τη θεωρία-Μ, ως τη μόνη σωστή θεωρία, την πιο κομψή και απλή απάντηση στο ύψιστο ερώτημα: «Τι υπήρχε πριν από το Big Bang;»